ที่ ยั ง ไ ม่ ค่ อ ย ไ ด้ ใ ช้ ทำ ง า น เ ท่ า ไ ร . . .

 

มุมอื่นไม่กล้าโชว์เพราะรกมาก(กว่านี้)

 

 

ว า ด เ ล่ น

 

http://paeng.deviantart.com/art/20080820-96130883

 

 

http://paeng.deviantart.com/art/20080822-96130999

 

ไ ป ล่ ะ

 

 

ว่าจะอัพในวันที่ 7 เดือน 7 เสียหน่อย แต่ทว่าไม่ทันเนื่องจากลืมไปว่าเวลาไทยมันเร็วกว่านี่นา..

อยากจะอัพภาพแต่ช่วงนี้ไม่ได้วาดรูปเลย เพราะว่าการบ้านเยอะมาก แล้วก็กำลังจะสอบในอีกสองวันนี้

summerช่างรวดเร็วนัก 1เดือนสอบmidterm... อีกเดือนก็ Final

รู้สึกอยากวาดรูปจัง.. นิยายก็อยากอ่าน >.<

เสียดายเป็นคนที่อ่านหนังสือบนรถไม่ได้ (อ่านแล้วเมารถล่ะ )

ไม่งั้น1-2ชม.บนรถคงทำอะไรได้อีกเยอะ

 

 

พักเที่ยงของวันนี้เธอคนนั้นก็ร้องทันทีว่า " ไปด้วย~"

เกิดสงสารขึ้นมานิดๆ เลยโกหกไปซะนี่.. ว่าเราไม่กินข้าวนะวันนี้ไม่ต้องตามมา..

เธอก็ถามถึงเพื่อนไต้หวันเรา เราก็เลยบอกปัดไปว่าเค้าคงไปกินกะเพือนเค้ามั้ง

วันนี้ก็รอดตัวไป แต่หลังจากนี้เปนไงไม่รุ

ตอนไปกินข้าว ก็ไปตามปกติไม่ได้ทำตามที่โกหกไปว่าจะไปธุระแต่อย่างใด..

กังวลนิดๆว่าชีจะมาเห็น แต่คิดอีกทีเห็นก็ดี นอกเสียจากว่าจะวิ่งเข้ามานั่งด้วยแบบไม่ได้รับเชิญ -_-'

รู้สึกตัวเองใจแคบเหมือนกันนะ เพราะถ้าเป็นคนอื่นๆเข้าหาเราก็ดีใจ แต่พอเป็นคนนี้กลับหน้าเบ้..

วันนี้เพื่อนเกาหลี (มีเพื่อนสองคนเป็น ไต้หวันคนนึง กับเกาหลีคนนึง แต่คนเกาหลีไม่ได้เรียนห้องเดียวกัน)

ท่าทางจะไม่ค่อยสบาย(ใจ) เห็นหน้าเสียๆ แล้วก็ไม่พูดไม่จาไม่กล้าถามากเพราะว่า

ทำหน้าเหมือนพร้อมจะร้องไห้อยู่ปริ่มๆ เราก็เข้าใจแหละ เป็นห่วงแต่ก็ไม่กล้าถาม

เค้าก็คงเห็นเราเป็นห่วง ถึงจะไม่พูดแต่ก็วาดรูปมาให้ น่ารักมากๆ

 

 

 

อาทิตย์ที่แล้วโดนแย่งที่ประจำ เลยต้องนั่งคู่กับชี

เป็นวันที่นั่งเรียนแล้วอยากร้องไห้เป็นที่สุด กลับมาเครียดมากๆ

อยากออกไปเที่ยวสูดอากาศก็ไม่ได้ไปอีก เลยตึงๆนิดนึง

แต่ตอนนี้okแหละ